Sunday, October 8, 2017

അപ്പ് ഇൻ ദ എയർ-4



അടുത്തിരുന്നപ്പോൾ മുതൽ അയാളുടെ അസ്വസ്ഥമായ മുഖവും ശരീര ഭാഷയും ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു.

"എന്താ ഒരു വല്ലായ്മ?'

ആരെങ്കിലും ഒന്നു ചോദിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന ആശ്വാസത്തോടെ അയാൾ പറഞ്ഞു:
അച്ഛൻ മരിച്ചു കിടക്കുവാ, ഞാൻ ചെന്നിട്ടു വേണം...

ആളുകളെ മുഖം നോക്കി വിലയിരുത്താം എന്ന എന്റെ അമിതവിശ്വാസത്തെ ആ വാക്കുകൾ ഒന്നുകൂടി ബലപ്പെടുത്തി. പക്ഷേ മനുഷ്യരെ അവരറിയാതെ സ്കാനിങ്ങിനു വിധേയമാക്കുന്ന കപടത ഇത്തവണ എന്നെ വല്ലാതെ ഉലച്ചു കളഞ്ഞു. സമാശ്വാസ വചനങ്ങളാൽ ഞാൻ അയാളുടെ ദുഃഖം ശമിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ഒരു വേള അയാളേക്കാൾ സങ്കടം എനിക്കോ എന്ന് തോന്നും വിധം എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി.

എയർ ഹോസ്റ്റസ് വന്നു. എന്താണ് സാർ, കുടിക്കാൻ വേണ്ടത് ?
ആ സന്ദർഭത്തിലെ ഔചിത്യമില്ലാത്ത ചോദ്യം എന്നെ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ദേഷ്യം പിടിപ്പിച്ചു.

"ഒന്നും വേണ്ട."
വെറുപ്പോടെ മുഖം തിരിച്ചുകൊണ്ടു ഞാൻ പറഞ്ഞു.

സഹയാത്രികൻ സ്നേഹപൂർവ്വം എന്നെ നോക്കി. ഒരു ദീർഘനിശ്വാസത്തിനു ശേഷം അയാൾ പറഞ്ഞു.

അടിക്കുന്നില്ലേൽ അത് ഞാനടിച്ചോളാം. സങ്കടം സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല ബ്രോ.

എന്റെ സഹാനുഭൂതി ഒരിക്കൽ കൂടി എനിക്കിട്ടു പണി തന്നിരിക്കുന്നു! നാല് പെഗ്ഗ് വിട്ടുള്ള അങ്ങേരുടെ കൂർക്കത്തിൽ ഹാഫ് ഞാൻ വലിക്കേണ്ടതല്ലയോ? ആ എന്നെ വലിപ്പിച്ചാ ഇപ്പൊ ലവൻറെ വലി.

അപ്പൻ ചത്താലും അന്വേഷിക്കാത്ത അയൽക്കാരോടൊന്നും ഇനിക്കിപ്പം ഒരു വിരോധോമില്ല.

Tuesday, October 3, 2017

ദ ലാസ്റ്റ് സർവീസ്

കല്യാണശേഷം ഭാര്യയുടെ ആദ്യ പിറന്നാളിന് ദുബായിൽ ഇരുന്ന് സർപ്രൈസ് സമ്മാനിക്കാൻ നാട്ടിലെ ഗിഫ്റ്റ് സർവീസ്സുകാരുടെ വെബ്‌സൈറ്റ്റാകെ മുങ്ങിത്തപ്പി ഒടുക്കം ഒരു മുത്തിനെ കിട്ടി. മറ്റെല്ലാവരും 'ഈ റൂട്ടിലേക്കുള്ള സർവീസുകൾ ഞങ്ങൾ എടുക്കില്ല സോറി സാർ' എന്ന് കണ്ണിൽ ചോരയില്ലാതെ പറഞ്ഞൊഴിഞ്ഞപ്പോൾ നമ്മുടെ മുത്ത്, 'ഒന്നുകൊണ്ടും പേടിക്കേണ്ട സാർ ഞങ്ങളേറ്റു' എന്ന് ഉറപ്പ് തന്നു.
സംഭവ ദിവസം. വിഷ് ചെയ്യാൻ പുലർച്ചെ പന്ത്രണ്ടു മണിക്ക് വിളിച്ചുണർത്തി അലർച്ച കേൾക്കേണ്ടല്ലോ എന്നോർത്ത് ഉച്ചക്ക് പന്ത്രണ്ടു...വരെ ഞാൻ കാത്തു. ആയതിനാൽ ഓർമ്മക്കുറവ്, സ്നേഹക്കുറവ്, പരിഗണനക്കുറവ് തുടങ്ങിയ രോഗങ്ങൾക്കുള്ള ഡോസ് നട്ടുച്ചക്കു തന്നെ ചോദിച്ചു വാങ്ങേണ്ടി വന്നു. മറ്റവൻ പറ്റിച്ചു കടന്നതിൽ ബ്ലിങ്കസ്യനായതിനാൽ ഒരക്ഷരം ഉരിയാടാതെ നിന്നു. പറ്റിയത് പറ്റി.
ഒക്ടോബറാണെങ്കിലും മുട്ടൻ മഴയുള്ള കാലമായിരുന്നു. മൂന്നാം ദിവസം വാതിൽക്കൽ മുട്ട് കേട്ടു. മുട്ടറ്റം വെള്ളത്തിൽ നീന്തിക്കേറി, നനഞ്ഞൊലിച്ചു നിൽക്കുന്ന മനുഷ്യൻ! ഒരു കയ്യിൽ കേക്ക്, മറുകയ്യിൽ ഈർപ്പം വിടാത്ത ചുവന്ന റോസാപ്പൂ. 'ഹാപ്പി ബർത്ത് ഡേ അനിത'. അയാൾ പറഞ്ഞു. ലവൾ വണ്ടറടിച്ച് നിന്നുപോയി.
പോകും മുൻപ് കരച്ചിലോളം എത്തിയ ശബ്ദത്തിൽ നമ്മുടെ മുത്തു പറഞ്ഞു, ഈ റൂട്ടിലേക്കുള്ള ഞങ്ങടെ സർവീസ് ഇതോടെ അവസാനിപ്പിക്കുകയാണ്!


Monday, September 25, 2017

അപ്പ് ഇൻ ദ എയർ -3 (ഡിപ്രഷൻ)

കടുത്ത മനോവ്യഥയാൽ ആളുകൾ മദ്യപാനത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണു എന്ന് കേട്ടിട്ടില്ലേ. പക്ഷേ കഠിനവ്യഥയാൽ മദ്യപാനം ഉപേക്ഷിച്ചതിനെപ്പറ്റി കേട്ടിട്ടുണ്ടോ?
ക്രിസ്മസോ, ഈസ്റ്ററോ, ന്യൂ ഇയറോ ആട്ടെ, പാതിരാക്കുർബാന കഴിഞ്ഞയുടൻ രണ്ടെണ്ണം കീറി നോമ്പ് വീടണം എന്ന് കാട്ടിത്തന്നത് കാഞ്ഞിരപ്പള്ളിക്കാരാണ്. കീറിനൊരു ഉഷാറു വേണമെങ്കിൽ നോമ്പെടുക്കണം. ആ പോളിസി മുറുകെപ്പിടിച്ച്, ഇരുപത്തഞ്ചു നോമ്പു പിടിച്ച് കിസ്മസ്സ് കൂടാൻ നാട്ടിലേക്ക് പോകയായിരുന്നു.
ഫ്ളൈറ്റിൽ തൊട്ടടുത്ത സീറ്റിൽ എഴുപത് വയസ്സിനുമേൽ പ്രായമുള്ള ഒരു മാന്യദേവും പത്നിയും. ഇ.ശ്രീധരനാണോ അതെന്ന് ആദ്യ നോട്ടത്തിൽ ഞാൻ തെറ്റിദ്ധരിച്ചിരുന്നു. തിരക്കുള്ള ഒരു ബിസ്സിനസുകാരനായിരുന്നു അദ്ദേഹം. യാത്രക്കിടെ എന്തെങ്കിലും പുസ്തകം വായിച്ചിരിക്കാറുള്ളതിനാൽ സഹയാത്രികരുമായി കാര്യമായ വർത്തമാനം എനിക്ക് പതിവില്ല. പക്ഷെ ടിയാൻ വിടാനുള്ള മട്ടില്ലായിരുന്നു. ആ നാലുമണിക്കൂറും ഇടതടവില്ലാതെ സകല ലോക കാര്യങ്ങളെ കുറിച്ചും സംസാരിച്ചു. ആ പ്രായത്തിൽ അത്രയും എനർജിയുള്ള ഒരുമനുഷ്യനെ ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല. നിങ്ങൾ വിചാരിക്കും അങ്ങേരുടെ ഉപദേശം മൂലമാണ് ഞാൻ മാനസാന്തരപ്പെട്ടെതെന്ന്. അല്ല! മറിച്ച്, മർമ്മ പ്രധാനമായ സംഭവമുണ്ടായത് അവിടെ വെച്ചാ ണ്.
കള്ള് സപ്ലെ ചെയ്യാൻ ക്യാബിൻ ക്രൂ വന്നപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു. 'നോ താങ്ക്സ്'. ആ മനുഷ്യൻ എന്നെ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി. ആദ്യമായിട്ടാത്രേ കള്ളടിക്കാത്ത ഒരച്ചായനെ ഫ്ളൈറ്റിൽ കാണുന്നത്!
ഇഷ്ടന് എന്നോടുള്ള ഇഷ്ടം പെരുത്തു നിൽക്കയാൽ ക്രിസ്മസിനു മുന്നോടിയായുള്ള താത്ക്കാലിക വെടി നിർത്തലിലാണെന്ന കാര്യം ഞാൻ മനഃപൂർവം മറച്ചുവെച്ചു. ആ ശ്രീധരൻ പൂർവാധികം ശക്തിയോടെ കത്തിയടിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. കൊച്ചിയിൽ ഇറങ്ങിയപ്പോഴും പിടിവിടാതെ നിൽക്കുന്ന അങ്ങേരുടെ കണ്ണുവെട്ടിച്ച് ഡ്യൂട്ടീ ഫ്രീയിൽ നിന്ന് എങ്ങനെ കുപ്പിവാങ്ങും എന്നായി എന്റെ ആലോചന. ഒരുവിധേന കാർന്നോരെ പടിയിറക്കിയ ശേഷം പതിവുപോലെ ഞാനെൻറെ ക്വൊട്ട കൈപ്പറ്റി. പുറത്തെങ്ങാനും കക്ഷിയെ കണ്ടാലോ എന്ന് പേടിച്ച്, പ്ലാസ്റ്റിക് കവർ ഉന്തുവണ്ടിയുടെ താഴത്തെ തട്ടിൽ ഒതുക്കി വെച്ചു.
ആലുവപ്പാലത്തിന്റെ ഇറക്കത്തിൽ കാർ ഒന്നുയർന്ന് അമർന്നപ്പോൾ ഞാൻ ഡ്രൈവരോട് ചോദിച്ചു:
ഡേയ്, സാധനം പൊട്ടില്ലല്ലോ അല്ലേ?
അവജ്ഞയോടെ അവൻ പറഞ്ഞു.
'അതിന് ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നല്ലോ?'
എഡേയ്, ആ ട്രോളീടെ താഴെ വെച്ചിരുന്ന കവർ നീ എടുത്തില്ല?
'ഞാൻ കണ്ടില്ലാ.'
ഉണ്ണീശോയെ.... !
സ്വന്തം മണ്ണിൽ കാലുകുത്തിയ സന്തോഷത്തിൽ ലഗ്ഗേജ് അവനെ ഏൽപ്പിച്ച് , യൂറിൻ പാസ്സ് ചെയ്യാൻ പോയ നിമിഷത്തെ ഞാൻ ശപിച്ചു .
വണ്ടി തിരിച്ചു വിടട്ടെ? വേണേൽ പോയ് നോക്കാം.
കിട്ടിയതു തന്നെ! സ്പിരിറ്റ് പോയി. ഇനി പെട്രോളും കൂടി കളയണോ?
നോമ്പ് വീട്ടാൻ എന്തോ ചെയ്യും?
ഈ അവസാന മണിക്കൂറിൽ അന്വേഷിച്ചു ചെന്നാൽ ഇന്നലെ ഗൾഫിൽ നിന്നും വന്നിറങ്ങിയ ഇവൻ ഏത് ഇരപ്പാളിയാണെന്ന് വിചാരിക്കും. വിങ്ങിപ്പൊട്ടിയ ഹൃദയത്തോടെ ആ ക്രിസ്മസ് ഡ്രൈ ഡേ ആയി ആചരിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
ആ ആഘാതത്തിനിൽ നിന്ന് കരകയറാനാകാതെ പോയ നാലുകൊല്ലം! കള്ളടി കമ്പനികളിൽ കട്ടൻ ചായയുമായി ഇരിക്കാറുള്ള എന്നോടു പലരും അസൂയയോടെ ചോദിക്കുകയുണ്ടായി ധ്യാനം, കൗൺസിലിങ്ങ് തുടങ്ങിയ പീഡകൾക്ക് വിധേയനാകാതെ ഇതെങ്ങനെ സാധിച്ചു എന്ന്. ഞാനൊന്നും വിട്ടു പറഞ്ഞില്ല.
മനഃശക്തിയുണ്ടെങ്കിൽ സാധിക്കാവുന്നതൊക്കെ മനസ്സ് തകർന്നാലും സാധിക്കാമെന്ന പുതിയ ഐഡിയോളജി ഞാൻ കണ്ടെത്തുകയായിരുന്നു. മെഡിക്കൽ സയൻസിൽ ഇതിനെ റിവേഴ്‌സ് ഇഫെക്ട് ഓഫ് ഡിപ്രഷൻ ബൈ ആൾക്കഹോളിക്‌ ലോസ് എന്ന് പറയും. രണ്ടു ജാക്ക് ഡാനിയൽസും ഒരു വിൻഗാർണിഷും വഴിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ ഒരുപക്ഷേ നിങ്ങൾക്കും പുതിയ മനുഷ്യരാകാം.

Thursday, September 7, 2017

ആനവാതിൽ അവറാൻ

തേക്കിന്‍തടിയില്‍ തീര്‍ത്ത കവാടത്തോടെ കൊച്ചുപള്ളി പുതുക്കിപ്പണിയും മുന്‍പ് ആനവാതിലിന്റെ സ്ഥാനത്ത് ഒരു ഇരുമ്പ് ഷട്ടറായിരുന്നു. തുറക്കുമ്പോഴും അടയ്ക്കുമ്പോഴും വലിയ ഒച്ചപ്പാടുണ്ടാക്കി പ്രാവുകളെ പറത്തിക്കളയുന്ന ഷട്ടര്‍. കയ്യെത്താത്ത പൊക്കത്തില്‍ പോകാതെ അത് കൊളുത്തിട്ടു പിടിക്കുന്നത് കാളയെ മൂക്കുകയറിട്ടു നിര്‍ത്തുന്നതു പോലെയായിരുന്നു. തുരുമ്പെടുത്ത ആ ഇരുമ്പ് പാളിയുടെ നിയന്ത്രണം പൂര്‍ണ്ണമായും കപ്യാര്‍ക്കാണ്. തന്നാല്‍ മാത്രം സാധ്യമായ, തനിക്കു മാത്രം കല്‍പ്പിച്ചുകിട്ടിയ അധികാരമായാണ് ഈ പ്രക്രിയയെ കപ്യാര്‍ അവറാന്‍ ഉപയോഗപ്പെടുത്തിയിരുന്നത്. 

ഓശാന ഞായറാഴ്ചയാണ് കപ്യാരുടെ ഗര്‍വ്വ് മൂര്‍ദ്ധന്യത്തിലെത്തുന്നത്. കുരുത്തോലപ്പെരുന്നാളിന് പ്രദിക്ഷണം പള്ളിയെ വലംവെച്ച് വന്ന്‍ വാതിലില്‍ തുറക്കുന്നത് ഒരു പ്രധാന കര്‍മ്മമാണ്‌. ജനക്കൂട്ടവും വികാരിയച്ചനും പുറത്തു നില്‍ക്കും. ഷട്ടര്‍ അടച്ചിരിക്കുകയാവും. അടഞ്ഞ പള്ളിക്കുള്ളില്‍ കപ്യാര്‍ മാത്രമാവും.

അപ്പോള്‍ മുഖ്യകാര്‍മ്മിയായ അച്ചന്‍ പറയും.

“വാതിലുകളേ ശിരസ്സുയര്‍ത്തുവിന്‍ നിത്യകവാടങ്ങളേ തുറക്കുവിന്‍ മഹത്ത്വത്തിന്റെ രാജാവ് എഴുന്നെള്ളുന്നു”.

അകത്തു നിന്ന് അധികാരത്തോടെ കപ്യാര്‍ ചോദിക്കും.
“ഈ മഹത്ത്വത്തിന്റെ രാജാവ് ആരാകുന്നു?”
അപ്പോള്‍ ജനം പറയും “യുദ്ധവീരനും ശക്തനുമായ കര്‍ത്താവ് തന്നെ.”

തുടര്‍ന്ന്‍ വലിയ മരക്കുരിശുകൊണ്ട് മൂന്നു പ്രാവശ്യം മുട്ടും. അപ്പോള്‍ ഷട്ടര്‍ താനെ തുറക്കപ്പെടും.
അന്ന്‍ വികാരിയച്ചനേക്കാള്‍ അധികാരം തനിക്കാണെന്ന തോന്നല്‍ കപ്യാര്‍ക്ക് ഉണ്ടാകും. അച്ഛനിത്തിരി വെയില് കൊള്ളട്ടെ, എനിക്ക് സൌകര്യമുള്ളപ്പോള്‍ തുറക്കും എന്ന നിഗൂഢ ആനന്ദം.
പതിവുപോലെ അത്തവണത്തെ പെരുന്നാളിനും മൂന്നു മുട്ടിനു ഷട്ടര്‍ പൊങ്ങിയില്ല. പക്ഷേ അത് നിങ്ങള്‍ കരുതും പോലെ കപ്യാരുടെ കുറ്റകരമായ അനാസ്ഥയോ മനപ്പൂര്‍വമായ വൈകിപ്പിക്കലോ മൂലമായിരുന്നില്ല. മറിച്ച് തുരുമ്പിച്ച ഷട്ടര്‍ പണിമുടക്കിയതായിരുന്നു കാരണം.

പുറത്ത് മുറുമുറുപ്പുകളും ബഹളവും തുടങ്ങി. നേരം വൈകുന്തോറും അവറാനു വെപ്രാളമായി. കൊളുത്തിട്ടു പിടിക്കാനുള്ള ഇരുമ്പു കമ്പി വലിച്ചെറിഞ്ഞ് അങ്ങേര് ഷട്ടര്‍ ഉയര്‍ത്താന്‍ കഠിനപ്രയത്നം നടത്തി. കുരിശേന്തിയ മുട്ടാളന്‍മാര്‍ പുറത്തുനിന്നും മാരകമായ മുട്ട് വാതിലിന്‍മേല്‍ നടത്തിക്കൊണ്ടെയിരുന്നു. എന്തോ കര്‍ത്താവിന്റെ കൃപകൊണ്ട് അവറാന്റെ ശ്രമം വിജയിച്ചു. പക്ഷേ മുകളിലേക്കുള്ള ഷട്ടറിന്റെ പ്രവേഗത്തിനു കടിഞ്ഞാണിടാന്‍ സാധിച്ചില്ല. പതിനഞ്ചടിപ്പൊക്കത്തിലേക്ക് പറന്നുയരുന്ന ഷട്ടറില്‍ ഒരു വവ്വാലിനെപ്പോലെ ആദ്ദേഹം അള്ളിപ്പിടിച്ചു കിടന്നു. നിര്‍ഭാഗ്യമെന്നു പറയട്ടെ നീലക്കരയന്‍ പോളിസ്റ്റര്‍മുണ്ട് അഴിഞ്ഞു പോയിരുന്നു!
തിരുശേഷിപ്പുകള്‍ അവശേക്ഷിപ്പിച്ച് ഉയര്‍ത്തെണീറ്റ്പോകുന്ന കര്‍ത്താവിനെ അനുസ്മരിപ്പിച്ചു ഉന്നതങ്ങളിലേക്കുള്ള ആ പോക്ക്! തിരുവെഴുത്തുകള്‍ പൂര്‍ത്തിയാക്കാനെന്നവണ്ണം മരക്കുരിശുകൊണ്ടുള്ള കുത്തിലൊരെണ്ണം വിലാപ്പുറത്ത് എല്ക്കുകയും ചെയ്തു. അന്ന് മുതല്‍ അദ്ദേഹം ആനവാതില്‍ അവറാന്‍ എന്നറിയപ്പെട്ടു.

Thursday, August 24, 2017

അപ്പ് ഇന്‍ ദ എയര്‍ -2

ഫ്ലൈറ്റ് പൊങ്ങി ഒരു മണിക്കൂറിനു ശേഷമാണ് സൈഡ് സീറ്റിലിരുന്ന ചെറുപ്പക്കാരന്‍ ഓലമടല്‍ അടരും പോലെ നിലത്തേയ്ക്ക് വീണത്. ഇടനാഴിയില്‍ നിസ്സഹായനായി അയാള്‍ മലര്‍ന്നു കിടക്കവേ പൊടുന്നനെ എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാത്ത ഒരു പകപ്പ് എയര്‍ഹോസ്റ്റസിനുണ്ടായി. പിന്നെ മനോധൈര്യം വീണ്ടെടുത്ത് 'ആര്‍ യു ഓകെ സര്‍?' എന്ന്‍ അന്വേഷിച്ചു. അയാള്‍ ഒന്നും മിണ്ടാനാകാതെ മുകളിലേക്ക് തുറിച്ചു നോക്കിക്കിടന്നു.
അയാളുടെ അവസ്ഥയെക്കാള്‍ ഫ്ലൈറ്റ് തിരിച്ചുപറക്കുമോ എന്ന വേവലാതി ഒട്ടും കരുണയില്ലാത്ത എന്നെ വേട്ടയാടി. ഇത്തരം അവസരങ്ങളില്‍ തൊണ്ണൂൂറ്റൊമ്പത് ആടിനെയും ഉപേക്ഷിച്ച് കൂട്ടം തെറ്റിയപ്പോയ ഒന്നിനെ തേടി പറക്കുന്ന നല്ല ഇടയനാകും പൈലറ്റ്‌. ഇന്ത്യന്‍ ഫ്ലൈറ്റ് ആയതിനാല്‍ ഒരുമണിക്കൂര്‍ തിരിച്ചു പറക്കുന്ന ഇന്ധനം ലാഭിക്കാന്‍ കടലിലേക്ക് ക്രാഷ് ലാന്‍ഡ് ചെയ്ത് രോഗാതുരനെ രക്ഷപെടുത്താന്‍ ശ്രമിക്കുമോ എന്ന ശങ്കയും എനിക്കുണ്ടായി.

എയര്‍ ഹോസ്റ്റസ് നനഞ്ഞ തൂവാലകൊണ്ട് അയാളുടെ മുഖം തുടച്ചു. എന്തോ മഗ്ദലനമറിയത്തെ ഓര്‍മ്മവന്നു. അല്ലെങ്കിലും ക്രിട്ടിക്കല്‍ സിറ്റുവേഷനുകളില്‍ ഇത്തരം അസ്ഥാന താരതമ്യങ്ങളാല്‍ ഞാന്‍ ഹൈജാക്ക് ചെയ്യപ്പെടാറുണ്ട്. 'ആര്‍ യു ഓകെ സര്‍?' അവര്‍ വീണ്ടും തിരക്കി. അയാള്‍ മന്ദഹസിച്ചു.

അല്‍പം മുന്‍പുവരെ നിസ്സഹായനും നിര്‍ഭാഗ്യവാനുമായിരുന്ന ആ മനുഷ്യന്‍ ബിസ്സിനസ് ക്ലാസ്സിലേക്ക് ഉയര്‍ത്തപ്പെട്ടു. ഒന്നു വീണ് എണീറ്റപ്പോള്‍ വീഞ്ഞും വിശറിയും വെഞ്ചാമരവും കൊറിക്കാന്‍ കശുവണ്ടിയും കിട്ടിയവനോട് ആളുകള്‍ക്ക് അസൂയ തോന്നി. ടോയ്‌ലറ്റിലേക്ക് നടന്നു നോക്കുന്നേരം ബിസ്സിനസ് ക്ലാസ്സില്‍ മറ്റു സീറ്റൊന്നും ഒഴിവില്ലന്നും തന്മൂലം വീണ്ടും ഒരു മൈനര്‍ അറ്റാക്കിനു സ്കോപ്പില്ലന്നും അവര്‍ മനസ്സിലാക്കി.
കൊച്ചിയില്‍ ഇറങ്ങിയപ്പോള്‍ ആ ഭാഗ്യവാനോട് ‘'ആര്‍ യു ഓകെ? എന്ന് ഞാനും ചോദിച്ചു.
ശരിക്കും എന്നാ പറ്റിയത്?

‘നല്ല ഫിറ്റായിരുന്നു ഭായി. ഒന്ന് സ്ലിപ്പായതാ.’
വീഴ്ചകളെ എങ്ങനെ ഉയര്‍ച്ചകളാക്കാം എന്നതിന്റെ മകുടോദാഹരണമാണ് മലയാളി. കേരളം ഡാ. മലയാളി No.1 ഡാ..

Thursday, August 17, 2017

അപ്പ് ഇന്‍ ദ എയര്‍ -1

ഒരു വിമാനയാത്ര. തൊട്ടടുത്ത സീറ്റില്‍ സ്ത്രീയും കുട്ടിയും.
ക്യാബിന്‍ ക്രൂ കുടിക്കാന്‍ എന്ത് വേണമെന്ന് എന്നോടു ചോദിച്ചു. കൊച്ചുകുട്ടി അടുത്തിരിക്കെ ഹോട്ടടിക്കാനുള്ള അമിതമായ ആഗ്രഹം മാറ്റി വെച്ച് ഞാന്‍ വേദനയോടെ ഓറഞ്ചു ജ്യൂസ് മതിയെന്നു പറഞ്ഞു.
‘നിര്‍ണ്ണായക നിമിഷങ്ങളില്‍’ എടുക്കുന്ന ചില തീരുമാനങ്ങളാണല്ലോ നമ്മെ നാമായി നിലനിര്‍ത്തുന്നത്. എനിക്ക് എന്നോടുതന്നെ വല്ലാത്ത മതിപ്പ് തോന്നി. നിങ്ങള്‍ക്കും തോന്നിക്കാണും. ഇല്ല്യോ?
തൊട്ടടുത്ത നിമിഷത്തില്‍ ‘വോഡ്‌ക വിത്ത്‌ സോഡ’ എന്ന് ആ സ്ത്രീ ഓര്‍ഡര്‍ ചെയ്യുന്നതു കേട്ടു!
സാക്ഷാല്‍ കുമാരനാശാനുപോലും വര്‍ണ്ണിക്കാനാവുമോ എന്റെ അവസ്ഥയെ!?

Thursday, February 9, 2017

പ്രണയനഷ്ടം

രമണന്‍ ദേവദാസ് തുടങ്ങിയ ക്ലാസിക്‌ ശ്രേണിയുടെ അവസാന ഘട്ടമായി ഈ കാലത്തെ വിലയിരുത്താം. ഇന്ന്‍ നഷ്ടപ്രണയത്തിനു തിരുശേഷിപ്പുകളില്ല ആസിഡ്, പെട്രോള്‍, കൊടുവാള്‍ തുടങ്ങിയ അവശേഷിപ്പുകള്‍ മാത്രം.
ആത്മഹത്യ പാപമാണെന്നൊരു തോന്നല്‍ ഇടയ്ക്കുണ്ടായിരുന്നു; തെറ്റിപ്പോയി. നിങ്ങള്‍ തൂങ്ങിച്ചാകുകയോ ട്രെയ്നിനു തലവെക്കുകയോ വിഷം കഴിക്കുകയോ ചെയ്തോളൂ. പക്ഷേ ഒറ്റക്ക്. കൂടെ മറ്റെയാള്‍ വേണമെന്ന് ശഠിക്കുന്നതാണ് പാപം.